Κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ στην Καβάλα

ΠΑΣΟΚ : "Επίθεση" στην Κυβέρνηση για την εγκατάλειψη του αγροτικού τομέα

Η ελιά είναι το εθνικό μας δέντρο.

Η ελιά είναι το εθνικό μας δέντρο.

Τα ελαιόδεντρα καταλαμβάνουν έκταση 8 εκατομμύριων στρεμμάτων, μακράν τα περισσότερα στρέμματα από οποιαδήποτε άλλη καλλιέργεια (πηγή: ΕΛΣΤΑΤ 2022).

Συμβάλει στην εθνική οικονομία με εξαγωγές που εισφέρουν πάνω από 1δις€ από το λάδι, και 600 εκατ.€ από τις βρώσιμες ελιές (πηγή: ΚΕΠΕ 2023).

Ως καλλιέργεια εισπράττει από την ΚΑΠ τα λιγότερα χρήματα συγκριτικά με άλλες καλλιέργειες (δεν συμπεριλαμβάνεται στις συνδεδεμένες ενισχύσεις, πηγή Σ.Σ. ΚΑΠ) και αποζημιώνεται μόλις κατά το ¼ των εισφορών παραγωγών από τον ΕΛΓΑ (πηγή: δημοσίευμα Agronews 21/10/2023)

Ενώ στους περισσότερους ελαιώνες έχουν γίνει οι ενδεικνυόμενες καλλιεργητικές εργασίες, η παρατεταμένη ανομβρία έχει συρρικνώσει του καρπούς.

Η Ελληνική πολιτεία αφήνει τους ελαιοπαραγωγούς απροστάτευτους!!! Δεν έχει προχωρήσει σε τροποποίηση του κανονισμού λειτουργίας του ΕΛΓΑ, δεν εξετάζει την περίπτωση αποζημίωσης για την απώλεια παραγωγής, δεν σχεδιάζει έργα υποδομής που θα περιορίσουν τις αρνητικές συνέπειες των κλιματικών μεταβολών.

 

 

«Η Μονή της Χώρας τζαμί… τότε θα τα πούμε μια άλλη στιγμή»

Η Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη, ένα μοναδικό καλλιτεχνικό δημιούργημα Βυζαντινής αρχιτεκτονικής, αριστουργηματικών ψηφιδωτών, σύμβολο ορθόδοξης πίστης, χαρακτηρισμένο από την UNESCO ως μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς,  με απόφαση των Τουρκικών Αρχών θα λειτουργεί ως μουσουλμανικό τέμενος.

Γιατί ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επιλέγει να μετατρέπει τα Ιστορικά Μνημεία του Χριστιανισμού σε τζαμιά;

Είναι προφανές ότι ως νέος «πορθητής», θέλει να επιβεβαιώσει στο ισλαμικό ακροατήριο της χώρας του, την κυριαρχία του νέο οθωμανικού μεγαλοϊδεατισμού.

Η Τουρκία βαδίζει στο μέλλον υιοθετώντας πρακτικές της πιο σκοτεινής περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας, του Μεσαίωνα. «Κλείνει το μάτι» στους απανταχού φονταμενταλιστές του ισλάμ που θέλουν να κάνουν αισθητή την κυριαρχία τους στους «άπιστους», αδιαφορώντας για τον σεβασμό της θρησκευτικής διαφορετικότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ιστορικών μνημείων άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων, υποθέτοντας πρακτικές Τσιχάντ θέλουν να επιβάλλουν παντού τους νόμους της Σαρίας.

Και το σημαντικότερο, σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή για την ανθρωπότητα με γεωπολιτικές ανακατατάξεις, βάση σχεδίου, επιλέγει να απομακρύνεται από την Ιδέα της Ευρώπης.

Η Τουρκία του ισλαμιστή Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από νωρίς είχε δείξει τις προθέσεις της.

Προηγήθηκε η μετατροπή της Αγίας Σοφίας του Θεού στη Νίκαια της Βιθυνίας σε Τζαμί. Η είδηση πέρασε στα ψιλά γράμματα. Ο Πόντος πλέον είναι πολύ μακριά για την Ευρώπη και το «ξανθό γένος» τότε έκανε μπίζνες με τους Τούρκους.

Ακολούθησε η Αγιά Σοφιά, ο ναός - σύμβολο της ορθόδοξης εκκλησίας, που συστηματικά και μεθοδικά μετατράπηκε σε χώρο λατρείας για τους μουσουλμάνους.

Η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη αντί να αναδείξει το θέμα και να ζητήσει κυρώσεις από τους διεθνείς οργανισμούς και την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιλέγει τη χλιαρή αντίδραση των ανακοινώσεων μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών.

Την Δευτέρα 13 Μαΐου ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας θα συναντηθεί στην Άγκυρα με τον Τούρκο ομόλογό του στο πλαίσιο Οικοδόμησης μέτρων Εμπιστοσύνης μεταξύ των δυο χωρών.

Για τις 15 Μαΐου η Τουρκία με NAVTEX δεσμεύει προκλητικά και αμφισβητεί περιοχές ευθύνης της Ελλάδας στο κεντρικό Αιγαίο.

Η Ελλάδα υιοθετεί απέναντι στην Τουρκία την πολιτική του κατευνασμού, όταν θα έπρεπε να στείλει στον ισλαμιστή πρωθυπουργό της ένα σαφές μήνυμα: “θα τα πούμε μια άλλη στιγμή”.

Αθ. Πετρόπουλος στο Agrocapital: Το 2023 ήταν η χειρότερη χρονιά πληρωμών για τους Έλληνες αγρότες - «Το τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίζει τους αγρότες ως πελάτες υψηλού ρίσκου»

 Τη σημασία των αγροτικών κινητοποιήσεων που πραγματοποιήθηκαν τόσο στη Ελλάδα όσο και στη Ευρώπη και που είχαν ως αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν αλλαγές στην ΚΑΠ, υπογράμμισε ο Γραμματέα Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Αθανάσιο Πετρόπουλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Agrocapital.

Ο κ. Πετρόπουλος αναφέρθηκε μεταξύ άλλων για τα προβλήματα με τα οποία βρίσκονται αντιμέτωποι οι Έλληνες αγρότες, μίλησε για την «Πράσινη συμφωνία», για τα ζητήματα που έχει προκαλέσει η κλιματική κρίση, ενώ στάθηκε και στα τρία σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να διαχειριστεί η Ε.Ε. για τους αγρότες της.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Γραμματέα Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, Αθανάσιου Πετρόπουλου στο Agrocapital.

Η συνέντευξη

Ερ.: Ο κ Αυγενάκης σας κατηγορεί ότι το ΠΑΣΟΚ δεν κατέθεσε προτάσεις για την αναθεώρηση της ΚΑΠ, ποια είναι η θέση σας ;

Απ.: Ο κ. Αυγενάκης δέκα ημέρες πριν την συνεδρίαση των υπουργών γεωργίας της Ε.Ε. απέστειλε σε πολιτικά κόμματα και φορείς κοινή επιστολή που μας ζητά να υποβάλουμε προτάσεις για την τροποποίηση της ΚΑΠ.

Η Κ.Ο. του ΠΑΣΟΚ -Κίνημα Αλλαγής, με επιστολή προς τον Υπουργό, πρότεινε ως πλέον κατάλληλο τόπο για την συζήτηση των προτάσεων που αφορούν την 2η αναθεώρηση της Νέας Κ.Α.Π., την αρμόδια Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής των Ελλήνων.

Εμείς στο ΠΑΣΟΚ θεωρούμε ότι η Κυβέρνηση μπροστά στα λάθη και τα αδιέξοδα που δημιούργησε η πολιτική της προχώρησε σε προσχηματικό διάλογο μέσω επιστολών με στόχο να νομιμοποιήσει ειλημμένες δικές της επιλογές και πολιτικές που δεν απαντούν στις ανάγκες του πρωτογενή τομέα της χώρας. Αρχικά διαμόρφωσε το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο (ΣΣ ΚΑΠ) χωρίς να γίνει κατανοητό από τους άμεσα ενδιαφερόμενους, τους αγρότες. Με την ίδια λογική χωρίς κανένα διάλογο, πραγματοποίησε και την 1η του αναθεώρηση του. 

Πριν μερικές ημέρες ο κ Αυγενάκης προσήλθε και πάλι στο συμβούλιο υπουργών γεωργίας της Ε.Ε. Αλήθεια στις προτάσεις που κατέθεσε συμπεριέλαβε και αυτές των φορέων που συμμετείχαν στον επιστολικό διάλογο; 

Ερ.: Το νέο έτος 2024 βρήκε τους Έλληνες αγρότες όπως και τους συναδέλφους τους στους δρόμους. Πιστεύετε ότι οι αγροτικές κινητοποιήσεις έφεραν αποτελέσματα;

Απ.: Κ. Μπακόλα, οι αγροτικές κινητοποιήσεις κατάφεραν να αναδείξουν τη συζήτηση για την Ευρωπαϊκή γεωργία ως ένα από τα κυρίαρχα θέματα της Ευρωπαϊκής Ατζέντας. Και κατά την προσωπική μου άποψή στις επικείμενες Ευρωεκλογές η Κοινή Αγροτική Πολιτική θα είναι στο τραπέζι του διαλόγου και της πολιτικής αντιπαράθεσης. 

Θέλω όμως να κάνω σαφές, οι Ελληνικές αγροτικές κινητοποιήσεις είχαν διαφορετική στόχευση από αυτές των Ευρωπαίων συναδέλφων τους. Για τους υπόλοιπους ευρωπαίους η υλοποίηση των περιορισμών της πράσινης συμφωνίας δημιουργεί το πρόβλημα. Για παράδειγμα, η υποχρεωτική αγρανάπαυση στο 4% των εκτάσεων ετήσιων καλλιεργειών και για πάνω από100 στρέμματα, δεν είναι το κυρίαρχο για τους Έλληνες γεωργούς.

Οι Έλληνες αγρότες είχαν γυρισμένες τις μηχανές των τρακτέρ προς το Μέγαρο Μαξίμου, εκεί χρεώνουν την ευθύνη της οικονομικής τους ανέχειας. Το κόστος παραγωγής την τελευταία τριετία αυξήθηκε κατά 25% .Το 2023, ήταν ιστορικά η χειρότερη χρονιά πληρωμών άμεσων ενισχύσεων από την εφαρμογή της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στη χώρα μας.

Πιστώθηκαν στους παραγωγούς 563 εκατ. ευρώ λιγότερα χρήματα σε σχέση με το 2022. Δεν διατέθηκαν όχι γιατί δεν υπήρχαν, αλλά γιατί οι Ελληνικές αρχές δεν μπόρεσαν να τα κατανείμουν. Αλήθεια , έχουμε ως χώρα την πολυτέλεια να υπάρχουν 760 εκατ. ευρώ αδιάθετοι πόροι.  

Οι αγρότες μας δεν είναι ικανοποιημένοι από τη λειτουργία του ΕΛΓΑ. Ο οργανισμός στηρίζεται σε ένα νομικό πλαίσιο που απαιτεί εκσυγχρονισμό και αδυνατεί να καλύψει τις ζημίες που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Ακόμα και σήμερα οι αγρότες της Θεσσαλίας περιμένουν. 

Επιπρόσθετα, περισσότεροι από το 70% των αγροτών έχουν οφειλές, στην εφορία, στο ΕΦΚΑ, στις Τράπεζες. Το τραπεζικό σύστημα της χώρας μας αντιμετωπίζει τους αγρότες ως πελάτες υψηλού ρίσκου.

Ερ.: Φταίει η Πράσινη Συμφωνία;

Απ.: Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και απειλεί ανθρώπους, καλλιέργειες και εκτροφές. Αναμφίβολα η Ευρωπαϊκή γεωργία πρέπει να αναλάβει μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος. 

Η εφαρμογή της Πράσινης Συμφωνίας στην ΚΑΠ θέτει βραχυπρόθεσμα (2030) ως προτεραιότητα τη μείωση κατά 50% της χρήσης φυτοφαρμάκων, μείωση κατά 50% των πωλήσεων αντιβιοτικών για εκτρεφόμενα ζώα, μείωση των χημικών λιπασμάτων κατά τουλάχιστον 50%, κάλυψη του 25% της γεωργικής έκτασης με βιολογική καλλιέργεια, την αύξηση της γης για τη βιοποικιλότητα, συμπεριλαμβανομένης της γεωργικής έκτασης με χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας. Σε αυτές τις προτεραιότητες είναι δύσκολο να μην συμφωνήσεις. 

Η διαφωνία μας έγκειται σε δύο σημεία:

1. Στο γεγονός ότι η Πράσινη Συμφωνία δεν εφαρμόζεται με δίκαιο τρόπο. Η οριζόντια εφαρμογή της σε όλα τα κράτη μέλη καταστρατηγεί την αρχή «ο ρυπάινων πληρώνει». Όλες οι χώρες δεν έχουν την ίδια συνεισφορά στις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Το οικολογικό αποτύπωμα της Ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας είναι πολύ μικρότερο από τις ενεργοβόρες καλλιέργειες και εκτροφές των Βόρειων Ευρωπαϊκών χωρών, πληρώνει όμως το ίδιο τίμημα.

2. Η ΝΕΑ ΚΑΠ προβλέπει την εφαρμογή της Πράσινης Συμφωνίας, μιας επί πλέον πολιτικής που η Ε.Ε. θέλει να υλοποιηθεί μειώνοντας των προϋπολογισμό της!!!. Γι μας η αύξηση του προϋπολογισμού της ΚΑΠ είναι μονόδρομος

Ερ.: Ποια τα τρία σημαντικότερα προβλήματα που πρέπει να διαχειριστεί η Ε.Ε. για τους αγρότες της ;

Απ.: Κατά την άποψή μου, υπάρχουν τα ακόλουθα προτάγματα για την Κοινή Αγροτική Πολιτική:

Η μείωση της ανισότητας μεταξύ του αγροτικού εισοδήματος και των εισοδημάτων που προέρχονται από άλλες οικονομικές δραστηριότητες. Το αγροτικό εισόδημα είναι κάτω από το 46% του μέσου ευρωπαϊκού μισθού. 

Η διατροφική επάρκεια είναι το ζητούμενο. Σε μια εποχή παγκόσμιων αναταραχών η Ευρώπη θα πρέπει να επιλέγει πολιτικές  που αυξάνουν την παραγωγή τροφίμων. 

Η ΚΑΠ δεν μπορεί να έχει «τιμωρητικό» χαρακτήρα. Σήμερα θυμίζει τον ποινικό κώδικα της αγροτικής δραστηριότητας και όχι με το πλαίσιο ενίσχυσης τη Αγροτικής παραγωγής. 

Παραμένει το διαχρονικό ζήτημα της δίκαιης κατανομής των ενισχύσεων. Το 20% των μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων της Ε.Ε. εισπράττουν το 80% των ενισχύσεων.

Ακολουθήστε το Agrocapital.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι τις ειδήσεις

 

Φταίει η Πράσινη Συμφωνία;

Φταίει η Πράσινη Συμφωνία; Σαφώς ΌΧΙ. Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και απειλεί ανθρώπους, καλλιέργειες και εκτροφές. Αναμφίβολα η Ευρωπαϊκή γεωργία πρέπει να αναλάβει μέτρα προστασίας του περιβάλλοντος. Η ΝΕΑ ΚΑΠ προβλέπει την εφαρμογή της Πράσινης Συμφωνίας, μιας επί πλέον πολιτικής που Ε.Ε. θέλει να υλοποιηθεί μειώνοντας των προϋπολογισμό της!!!

Η αύξηση του προϋπολογισμού της ΚΑΠ είναι μονόδρομος

Το 1992 και το 2000 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με δύο σημαντικές μεταρρυθμίσεις δημιούργησε το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων για τη χρηματοδότηση του 1ου Πυλώνα και αντίστοιχα για τη χρηματοδότηση του 2ου Πυλώνα το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης.

Σήμερα είναι επιβεβλημένη η δημιουργία ενός τρίτου ταμείου χρηματοδότησης της ΚΑΠ, του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσαρμογής στις Κλιματικές Μεταβολές.

Η Κοινή Αγροτική Πολιτική αποτελεί τη μοναδική κοινή πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αφορά 10 εκατομμύρια αγρότες και η εφαρμογή της επηρεάζει τη ζωή 147 εκατομμύριων Ευρωπαίων πολιτών που ζουν σε αγροτικές περιοχές. Παρέχει οικονομικά, ασφαλή και υψηλής ποιότητας τρόφιμα σε 447εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες. Σήμερα λαμβάνει το ένα τρίτο του Ευρωπαϊκού Προϋπολογισμού, ενώ στα πρώτα χρόνια εφαρμογής της, απορροφούσε περισσότερο από το 90% του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Η ιστορία της αρχίζει το 1962 όταν οι έξι ιδρυτικές χώρες έθεσαν τις βάσεις για την εφαρμογή της κοινής πολιτικής στον αγροτικό τομέα με στόχο την παραγωγή ασφαλών και σε επαρκή ποσότητα τροφίμων, τη διασφάλιση ενός ικανοποιητικού βιοτικού επιπέδου για τους αγρότες και τη δημιουργία δικτύου εφοδιασμού αγροτικών προϊόντων σε προσιτές τιμές στους καταναλωτές. Δημιουργήθηκε ως μηχανισμός παρέμβασης των τιμών των αγροτικών προϊόντων και στήριξης του εισοδήματος των αγροτών σύμφωνα με τις παραγόμενες ποσότητες.

Το 1980 η αγροτική παραγωγή δημιούργησε πλεονάσματα. Τα τρόφιμα πωλούνταν σε χαμηλότερες τιμές από το κόστος παραγωγής (φαινόμενο ντάμπιγκ). Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα για να προστατεύσει το Αγροτικό Εισόδημα και να διαχειριστεί την υπερπαραγωγή εισάγει το σύστημα των ποσοστώσεων. Η ποσόστωση όριζε την ποσότητα που μπορεί να παράγει ανά προϊόν ο κάθε αγρότης. Στην Ελλάδα είναι «η εποχή των χωματερών» και της δωρεάν διανομής τροφίμων σε σχολεία και ιδρύματα.

Το 1992 πραγματοποιείται η πρώτη ουσιαστική μεταρρύθμιση της ΚΑΠ με τη δημιουργία του 1^ου πυλώνα των άμεσων ενισχύσεων. Το κυρίαρχο πρόβλημα είναι η τεράστια εισοδηματική διαφορά των αγροτών σε σχέση με τους υπόλοιπους απασχολούμενους στην Ευρωπαϊκή Οικογένεια. Η στήριξη του γεωργικού εισοδήματος είναι το ζητούμενο.

Το 2000 ενόψει της διεύρυνσης της Ε.Ε., η «Ατζέντα 2000» δημιούργησε τον 2^ος Πυλώνα της ΚΑΠ, που αφορά παρεμβάσεις Αγροτικής Ανάπτυξης με τα δημοφιλή προγράμματα των Νέων Γεωργών, Σχεδίων Βελτίωσης, Μεταποίησης, Εγγειοβελτιωτικών έργων κλπ

Σήμερα, η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) σχεδιάστηκε θέτοντας τους στόχους της Πράσινης Συμφωνίας ως τις αρχές που διέπουν όλες τις επιμέρους πολιτικές της.

Η ΚΑΠ θέτει βραχυπρόθεσμα (2030) ως προτεραιότητα τη μείωση κατά 50% της χρήσης φυτοφαρμάκων, μείωση κατά 50% των πωλήσεων αντιβιοτικών για εκτρεφόμενα ζώα, μείωση των χημικών λιπασμάτων κατά τουλάχιστον 50%, κάλυψη του 25% της γεωργικής έκτασης με βιολογική καλλιέργεια, την αύξηση της γης για τη βιοποικιλότητα, συμπεριλαμβανομένης της γεωργικής έκτασης με χαρακτηριστικά τοπίου υψηλής ποικιλομορφίας.

Το Μάιο του 2018 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέθεσε την πρόταση της για τη νέα προγραμματική περίοδο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Στην πορεία προέκυψαν κρίσεις και γεωπολιτικές ανακατατάξεις: COVID-19, η έξοδος του Ενωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε, ο πόλεμος στην Ουκρανία, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή που ανέτρεψαν ισορροπίες στην παραγωγή και στη διακίνηση τροφίμων και θέτουν ως κυρίαρχη την ανάγκη προσαρμογής στα νέα δεδομένα.

Το τελικό κείμενο εγκρίθηκε το Δεκέμβριο του 2020. Ο εγκεκριμένος Κανονισμός (Ε.Ε). 2021/2116 σχετικά με τη χρηματοδότηση, παρακολούθηση και εφαρμογή της ΚΑΠ, μαζί με τους Εκτελεστικούς Κανονισμούς και κατά Εξουσιοδότηση Κανονισμούς που τον συνοδεύουν, αποτελούν τη ΝΕΑ ΚΑΠ.

Η σημαντική διαφορά της ΝΕΑ ΚΑΠ είναι στο σχεδιασμό της. Η Ε.Ε. θέτει του βασικούς στόχους πολιτικής. Μεταξύ αυτών είναι και οι αιρεσημότητες. Δηλαδή τις ελάχιστες υποχρεωτικές προϋποθέσεις υλοποίησης της. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν την ευθύνη στον σχεδιασμό του Εθνικού Στρατηγικού Σχεδίου της (Σ.Σ.) ΚΑΠ. Αυτή είναι η σημαντικότερη καινοτομία της ΝΕΑ ΚΑΠ η οποία συνιστά ένα νέο μοντέλο υλοποίησης από την Ευρωκεντρική στην Εθνοκετρική διαχείριση της.

Άρα η ΚΑΠ που εφαρμόζεται στη χώρα μας, δηλαδή το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο της Ελλάδας, σχεδιάστηκε από την Κυβέρνηση και όχι από την Ε.Ε..

Συμπληρώθηκε ο πρώτος χρόνος εφαρμογής της ΝΕΑ ΚΑΠ με τους αγρότες των περισσοτέρων κρατών μελών στους δρόμους.Τα πρώτα συμπεράσματα που αβίαστα εξάγονται είναι τα ακόλουθα:

Παρά τις προσπάθειες που έχουν γίνει στην Ε.Ε. παραμένει η διαχρονική ανισότητα μεταξύ του αγροτικού εισοδήματος και των εισοδημάτων που προέρχονται από άλλες οικονομικές δραστηριότητες. Το αγροτικό εισόδημα είναι κάτω από το 46% του μέσου ευρωπαϊκού μισθού. Τα πρώτα στοιχεία της Eurostat για το 2023 συγκλίνουν στη μείωση του γεωργικού εισοδήματος. Η πτώση των τιμών, ή αύξηση του κόστους παραγωγής και οι μειωμένες ενισχύσεις ,ροκανίζουν το αγροτικό εισόδημα.

Η ΝΕΑ ΚΑΠ έχει περισσότερο «τιμωρητικό» χαρακτήρα. Μοιάζει με τον ποινικό κώδικα της αγροτικής δραστηριότητας και όχι με το πλαίσιο ενίσχυσης τη αγροτικής παραγωγής.

Σε μια εποχή παγκόσμιων αναταραχών όπου η διατροφική επάρκεια είναι το ζητούμενο, η Ευρώπη επιλέγει ουσιαστικά με τις πολιτικές της, να μειώσει την αγροτική της παραγωγή.

Η Πράσινη Συμφωνία δεν εφαρμόζεται με δίκαιο τρόπο. Η οριζόντια εφαρμογή της σε όλα τα κράτη μέλη καταστρατηγεί την αρχή «ο ρυπάινων πληρώνει». Όλες οι χώρες δεν έχουν την ίδια συνεισφορά στις αρνητικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. Το οικολογικό αποτύπωμα της Ελληνικής γεωργίας και κτηνοτροφίας είναι πολύ μικρότερο από τις ενεργοβόρες καλλιέργειες και εκτροφές των Βόρειων Ευρωπαϊκών χωρών. Δεν μπορεί να μπαίνει στην ίδια ζυγαριά το ελληνικό πρόβατο με την γερμανική αγελάδα.

Οι πράσινες ενισχύσεις (πρασίνισμα) δόθηκαν πρώτη φορά στην προηγούμενη ΚΑΠ (2014-2020) με την προϋπόθεση ότι οι παραγωγοί αναλαμβάνουν τη δέσμευση εφαρμογής περιβαλλοντικών πρακτικών. Στη ΝΕΑ ΚΑΠ δεν αρκεί μόνο η δέσμευση για να εισπράξουν τις πράσινες ενισχύσεις – Οικολογικά σχήματα. Πρέπει να το πράξουν και να το αποδείξουν. Για να το αποδείξουν πρέπει πρώτα να επενδύσουν χρήματα σε πράσινες παρεμβάσεις που σε πολλές περιπτώσεις είναι περισσότερα από αυτά που θα εισπράξουν.

Παραμένει το διαχρονικό ζήτημα της δίκαιης κατανομής των ενισχύσεων. Το 20% των μεγαλύτερων εκμεταλλεύσεων της Ε.Ε. εισπράττουν το 80% των ενισχύσεων.

Τέλος, η απορρόφηση των αρχικά εγκεκριμένων πόρων, δεν είναι δεδομένη, θα εξαρτηθεί από τις επιδόσεις της κάθε χώρας.

 

Θανάσης Πετρόπουλος

Γραμματέας Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

ΠΑΣΟΚ Κίνημα Αλλαγής

 Τελικά οι Έλληνες αγρότες δεν είναι ο περιούσιος λαός της ΚΑΠ.

Χωρίς καμία αμφιβολία η κατανομή των αμέσων ενισχύσεων μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. θα είναι το επόμενο πεδίο διαπραγμάτευσης μεταξύ των κρατών μελών.

Οι μεγάλες σε έκταση χώρες διεκδικούν ίσες ενισχύσεις ανα εκτάριο. Οι μικρές χώρες διεκδικούν συνεισφορά της ΚΑΠ στο γεωργικό εισόδημα και σύμφωνα με την παραγωγή κάθε χώρας.

Η Σοσιαλιστική ομάδα θέτει στο επίκεντρο της πολιτικής της πρώτα τον άνθρωπο - αγρότη και μετά την παραγωγή. Μιλά για δίκαιη κατανομή. (εμείς αυτούς εκπροσωπούμε, για τις υπόλοιπες ομάδες, ας μιλήσουν άλλοι)

Στην κατανομή των πόρων της ΝΕΑ ΚΑΠ ως χώρα πήραμε αυτά που μας αναλογούσαν σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή κατανομή. Ας αφήσουν λοιπόν κάποιοι τα πανηγύρια και τις συγκρίσεις γιατί δεν είμαστε ο περιούσιος λαός της ΚΑΠ.

Για παράδειγμα,

στη Γαλλία έχει κατανεμηθεί το 17,1% του προϋπολογισμού της ΚΑΠ και σε κάθε παραγωγό αντιστοιχούν 15.750€. Στην Ελλάδα έχει κατανεμηθεί το 5,3% του προϋπολογισμού της ΚΑΠ και σε κάθε παραγωγό αντιστοιχούν λιγότερα από 3.000€. !!!!

Να θυμίσω ότι διαχρονικά η Ελλάδα (στις διαπραγματεύσεις της ΚΑΠ) ανεξάρτητα από τις κυβερνήσεις που την εκπροσωπούσαν, ήταν υπέρ της ενίσχυσης της γεωργικής εκμετάλλευσης.

 https://youtu.be/hUqYxUJRFV0?si=SQsvFbXl_AZW5xiz…

#ΠΑΣΟΚ Με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Νίκο Ανδρουλάκη στην 30η AGROTICA HELEXPO

Εκπομπή Olivenews+ για το ελαιόλαδο

 https://www.youtube.com/watch?v=eK8lOyf79AM&t=801s

Για όσους ενδιαφέρει το ελαιόλαδο και η επιτραπέζια ελιά, μπορούν να παρακολουθήσουν την ενδιαφέρουσα συζήτηση που είχαμε ο Θανάσης Πετρόπουλος (ΠΑΣΟΚ) με τον Σταύρο Αραχωβίτη (ΣΥΡΙΖΑ) στην εκπομπή του κ. Ζαμπούνη

 

Το (μον)ακριβό μας λάδι

Η παρατεταμένη ανομβρία και οι υψηλές θερμοκρασίες που επικράτησαν κατά τη χειμερινή περίοδο των δύο τελευταίων χρόνων στη λεκάνη της Μεσογείου, επηρέασαν αρνητικά την καρποφορία της ελιάς

Η κλιματική αλλαγή είναι εδώ και απειλεί την ελαιοκαλλιέργεια.

Με αυτές τις συνθήκες, μείωσης της παραγωγής και εκτόξευσης των τιμών πώλησης, ο ελαιοκομικός τομέας εισέρχεται διεθνώς σε κρίση. Ο νόμος της αγοράς είναι αμείλικτος. Η μειωμένη προσφορά εκτοξεύει τις τιμές.

Η Ελλάδα, σε αυτό το ράλι τιμών είναι ένας μικρός παίχτης. Η παραγωγή της σε ελαιόλαδο δεν υπερβαίνει το 10% της παγκόσμιας παραγόμενης ποσότητας. Η Ισπανία είναι η κυρίαρχη χώρα στη διαμόρφωση των τιμών. Παράγει το 1/3 της παγκόσμιας παραγωγής ελαιόλαδου και είναι ο ισχυρός παράγοντας.

Στη χώρα μας η άνοδος των τιμών δεν έχει νικητή. Υπάρχουν μόνο χαμένοι και οι αριθμοί το αποδεικνύουν.

Για την περίοδο 2022-2023 η παραγωγή ελαιόλαδου σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύθηκαν σε ιστοσελίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπολογίστηκε σε 345.000 τόνους με μέση τιμή πώλησης παραγωγού τα 5€/κιλό και συνολικό κέρδος 1,725δις€. Για την ελαιοκομική περίοδο 2023-2024 οι εκτιμήσεις παραγωγής όλων των εμπλεκομένων δεν υπερβαίνουν τους 170.000τόνους με μέση τιμή πώλησης παραγωγού 9€/κιλό!!! και συνολικό κέρδος 1,53δις€.

Στην Ελλάδα μεταξύ άλλων υπάρχουν διαρθρωτικά προβλήματα που καθηλώνουν την αγροτική παραγωγή. Η χώρα μας κατέχει ένα αρνητικό ρεκόρ: συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών της Ε.Ε. με το υψηλότερο κόστος αγροτικής παραγωγής. Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί είναι η τιμή αγοράς από τον γεωργό των λιπασμάτων. Τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια παραμένει ως η τρίτη ακριβότερη χώρα στην Ε.Ε. στην λιανική τιμή πώλησης λιπασμάτων. Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ στο δελτίο Αύγουστος 2023 «Δείκτες Τιμών Εισροών-Εκροών στη Γεωργία-Κτηνοτροφία» την τελευταία τριετία αυξήθηκε το κόστος παραγωγής των αναλώσιμων μέσων κατά 28%, με τα λιπάσματα να παρουσιάζουν επιπρόσθετη αύξηση τιμών κατά 62,4%, και η ενέργεια και τα λιπαντικά κατά 38,5%.

Σε αυτά θα πρέπει να προστεθεί και ο πληθωρισμός της «απληστίας» στην καθημερινότητα της ζωής των Ελληνικών νοικοκυριών που συρρικνώνει το γεωργικό εισόδημα.

Παρά το γεγονός ότι οι τιμές πώλησης παραγωγού συγκλίνουν σε όλες τις Ευρωπαϊκές ελαιοπαραγωγικές χώρες, οι τιμές καταναλωτή παρουσιάζουν σημαντικές αποκλίσεις, με την Ελλάδα να πουλά στο ράφι σε υπερδιπλάσιες τιμές. Αν λάβουμε υπόψιν μας και τη μικρότερη αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, η αγορά ελαιόλαδου για πολλά νοικοκυριά γίνεται απαγορευτική. Με το άνοιγμα της ψαλίδας τιμής παραγωγού - καταναλωτή ελλοχεύει ο κίνδυνος αλλαγής καταναλωτικής συμπεριφοράς με την επιλογή άλλων ελαίων χαμηλότερης μεν τιμής αλλά υποδεέστερης διατροφικής αξίας.

Σε κάθε περίπτωση, μπροστά στον κίνδυνο εκτόπισης από την αγορά ενός εθνικού προϊόντος, δεν μπορούμε να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια. Χρειαζόμαστε ένα Ελληνικό σχέδιο για την ελαιοκαλλιέργεια. Που θα ενσωματώνει τις ευρωπαϊκές πολιτικές για το κλίμα και την Κοινή Αγροτική Πολιτική, θα σχεδιάζει , θα παρακολουθεί, θα προστατεύει και θα προωθεί το λάδι.

 Σύνδεση με λογαριασμό facebook

 

«Ντρέπομαι τα δάση που μένουν απροστάτευτα»

Απεχθάνομαι τα σενάρια συνομωσίας.
Δεν πιστεύω πως οι πυρκαγιές μπαίνουν για την εγκατάσταση ανεμογεννητριών! Γιατί πολύ απλά η εγκατάστασή τους δεν απαιτεί καμένα δάση.
Ούτε πιστεύω πως σκοτεινές δυνάμεις εργάζονται για τον αφανισμό μας, γιατί απλά οι Έλληνες έχουμε πάψει προ πολλού να αποτελούμε τον περιούσιο λαό του Κυρίου. Ο πλανήτης γη είναι ένα τεράστιο πάζλ και η Ελλάδα μια μικρή ψηφίδα. Αυτό είμαστε.
Για όλα τα προβλήματα, τις λύσεις μπορούν να δώσουν η επιστημονική γνώση και οι θεσμοί της οργανωμένης πολιτείας.
Η Δασολογία είναι ο επιστημονικός τομέας που μελετά και γνωρίζει καλύτερα από όλους μας το δάσος.
Στη λεκάνη της Μεσογείου πάντα υπήρχαν δασικές πυρκαγιές. Οι περίοδοι ξηρασίας, οι καύσωνες, τα πεύκα, δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για πυρκαγιές. Η κλιματική αλλαγή επιτείνει και μεγαλώνει τις επικίνδυνες για πυρκαγιά συνθήκες.
Για την αναποτελεσματική αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών, ευθύνεται το μοντέλο που εφαρμόζουμε από το 1998, όταν η δασοπυρόσβεση από τις Δασικές Υπηρεσίες πέρασε στο Πυροσβεστικό Σώμα. Προσπαθούμε να σβήσουμε τις πυρκαγιές στα δάση, κυρίως από τον αέρα και όχι από το έδαφος.
Οι δασικές πυρκαγιές αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά κυρίως με δασοπυροσβέστες, αλυσοπρίονα, σκαπτικά μηχανήματα, αντιπυρικές ζώνες.
Σε κάθε περίπτωση, η προστασία του δάσους απαιτεί ενέργειες όλο το χρόνο. Τον χειμώνα κάνεις καθαρισμούς δασών για να μειώσεις την καύσιμη ύλη, ανοίγεις δασικούς δρόμους, δημιουργείς αντιπυρικές ζώνες.
Στη χώρα μας, οι εκτάσεις των καμένων δασών από χρονιά σε χρονιά, ελάχιστα διαφέρουν. Υπάρχουν χρονιές ιδανικές για δασικές πυρκαγιές- λόγω κλιματικών συνθηκών- όπου τα ποσοστά καμένης δασικής γης αυξάνονται θεαματικά. Τέτοιες χρονιές ήταν το 2007, το 2021, το 2022 και δυστυχώς όπως εξελίσσεται και το 2023.
Η κυβέρνηση μετά την τραγωδία στο Μάτι ακολουθεί μια νέα τακτική. Προειδοποιεί με μνήματα και απομακρύνει προληπτικά τους κατοίκους. Πράγματι είναι αποτελεσματική μέθοδος προστασίας της ανθρώπινης ζωής. Σίγουρα δεν μπορούμε ως κοινωνία να αντέξουμε άλλες χαμένες ανθρώπινες ζωές. Δεν μπορούμε να ανεχτούμε ένα νέο Μάτι, ούτε να ξαναζήσουμε την τραγωδία της καμένης Ηλείας του 2007.
Ούτε όμως και άλλα καμένα δάση, δέντρα, ζώα και σπίτια. Θλίβομαι ως πολίτης να βλέπω πυρκαγιές να σβήνουν όταν φτάνουν στη θάλασσα γιατί ντρέπομαι τα δάση που μένουν απροστάτευτα στην καταστροφική μανία της πυρκαγιάς. 

Ανακοίνωση Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για τις μηλοκαλλιέργειες

 https://kinimaallagis.gr/anakoinosi-tomea-agrotikis.../

Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων υπό την πίεση της αναγγελίας των αγροτικών κινητοποιήσεων στο Θεσσαλικό κάμπο, επιστράτευσε τον μικροκομματισμό για το διχασμό των αγροτών

Συγκεκριμένα με Δελτίο Τύπου που εκδόθηκε στις 2 Ιανουαρίου 2023 προχώρησε στην επιλεκτική και μικροκομματική άμεση ενίσχυση με το καθεστώς de minimis για την απώλεια παραγωγής και εισοδήματος, μόνο των μηλοκαλλιεργητών της Π.Ε. Λάρισας.

Στην ίδια ανακοίνωση θέτει σε ομηρία τους μηλοκαλλιεργητές άλλων περιοχών όπως των ΠΕ Καστοριάς, Κοζάνης, Πιερίας, Φλώρινας και Μαγνησίας δηλώνοντας ότι: θα ακολουθηθεί ανάλογη διαδικασία μετά από επεξεργασία όλων των στοιχείων των δεδομένων και της σχετικής τεκμηρίωσης.

Οι αγρότες αντιμέτωποι καθημερινά με το υψηλό κόστος παραγωγής και διαβίωσης, δίνουν κυριολεκτικά αγώνα επιβίωσης. Οι άδικες επιλογές της κυβέρνησης που υποκρύπτουν σκοπιμότητες, τους προκαλούν οργή και αγανάκτηση.

Ως ΠΑΣΟΚ Κίνημα Αλλαγής, θέλουμε να κάνουμε σαφές, οτι η κυβέρνηση οφείλει να εντάξει στο καθεστώς de minimis το σύνολο των παραγωγών μήλων αλλά και αχλαδιών της χώρας, που υπέστησαν ζημιές κατά την προηγούμενη καλλιεργητική περίοδο. Οι διακρίσεις και οι διαχωρισμοί σε αγρότες δύο ταχυτήτων, δεν έχουν θέση στην Ελληνική ύπαιθρο.

Δήλωση στην εφημερίδα "Ύπαιθρος Χώρα"

 Την τελευταία δεκαετία η Ελληνική γεωργία, διερχομένη μέσα από πολλαπλές κρίσεις: οικονομική υγειονομική, κλιματική, ανέπτυξε μεγάλη προσαρμοστικότητα, είχε όμως και σημαντικές απώλειες. 

Σύμφωνα με τα πρόσφατα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας που αφορούν την τελευταία απογραφή, μειώθηκαν ανησυχητικά οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις και ο αριθμός των απασχολούμενων στην πρωτογενή παραγωγή. Επίσης καταγράφεται σημαντική μείωση του όγκου παραγωγής και του γεωργικού εισοδήματος. Δυστυχώς καταρρίπτεται ο αστικό αστικός μύθος που θέλει τους αγρότες μας να μην επηρεάζονται από τις κρίσεις.

Το 2022 ήταν σίγουρα μια απρόβλεπτη χρονιά λόγω της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, αλλά και δύσκολη για τους αγρότες μας, λόγω της αύξησης του κόστους παραγωγής και του κόστους διαβίωσης των Ελληνικών νοικοκυριών. Η κυβέρνηση προσπάθησε με ευκαιριακά επιδοματικά μέτρα να αντιμετωπίσει τις αυξήσεις στην ενέργεια, στα λιπάσματα και στις ζωοτροφές. Η παταγώδης αποτυχία της, καταγράφεται με την αποσπασματική και με μεγάλη καθυστέρηση καταβολή των ενισχύσεων της ΚΑΠ, που στο τέλος του έτους, κάνουν ακόμα πιο δύσκολη την ζωή των κατοίκων της υπαίθρου.

Το 2023 ξεκινά με μεγάλες δυσκολίες. Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος γιατί δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις.

Για την Ευρώπη υπάρχουν δυο σημαντικές προκλήσεις: η διατροφική επάρκεια και την κλιματική απειλή. Οι πολιτικές που θα εφαρμόσει οφείλουν να υπηρετούν την ιδέα της Ευρώπης: να εκφράζουν την αλληλεγγύη της για δίκαιη κατανομή της τροφής σε όλο τον πλανήτη, να προστατεύουν το περιβάλλον, τη βιοποικιλότητα και τη γεωποικιλότητα. 

Η Ατζέντα 2030, η Πράσινη Συμφωνία, η Νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ), το Ταμείο Ανάκαμψης, θέτουν το πλαίσιο εντός του οποίου καλείται να αναπτύξει τις δραστηριότητές του κάθε οικονομικός τομέας σήμερα και στο μέλλον. 

Όλο αυτό το πλέγμα των κοινοτικών πολιτικών, είναι τα εργαλεία, που θα πρέπει να τα ενσωματώσομε και να τα αξιοποιήσουμε, στο σχεδιασμό και στην εφαρμογή της δικής μας Εθνικής Στρατηγικής για τον Πρωτογενή Τομέα. 

Για την Ελλάδα το 2023 είναι ουσιαστικά η πρώτη χρονιά εφαρμογής της Νέας Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, που έχει προσανατολισμό τον περιβάλλον και την καινοτομία. 

Οι περιορισμοί και οι πολλές προϋποθέσεις που θέτει στην κατανομή των επιδοτήσεων, δημιουργούν μεγάλα εμπόδια για την είσπραξη των ενισχύσεων. Είναι μια δύσκολη εξίσωση που καλούνται να λύσουν οι αγρότες μας. Είναι απαράδεκτο και αδικαιολόγητο οι ψηφιακές πλατφόρμες να δημιουργούν εμπόδια.  

Στόχος της χώρας μας θα πρέπει να είναι η απλοποίηση των διαδικασιών, ο περιορισμός της ψηφιακής γραφειοκρατίας και η δημιουργία ενός νέου μοντέλου συν-εργατικότητας και καινοτομίας. 

Θανάσης Πετρόπουλος

Γραμματέας Τομέα Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων

ΠΑΣΟΚ

Κίνημα Αλλαγής

“Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη”

 Την Παρασκευή το απόγευμα, όταν η Βελγική αστυνομία προχώρησε σε συλλήψεις και αποκαλύψεις για το Qatar gate, ουσιαστικά άνοιξε το κουτί της Πανδώρας, ακριβέστερα το πιθάρι, και χύθηκαν στην Ευρωπαϊκή γη, όλα τα δεινά.

 Διαφθορά, χρηματισμοί, ύποπτες τιμής ένεκεν αμοιβές, στημένες πολιτικές θέσεις και απόψεις, στη καρδιά της Ευρώπης, μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στο θεσμό θεματοφύλακα της Ευρωπαϊκής ιδέας, υπερασπιστή των ανθρώπινων δικαιωμάτων, του σεβασμού της διαφορετικότητας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας της αξιοκρατίας, της διαφάνειας.

 Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη. Είναι το φάντασμα της διαφθοράς.

 Το ποινικό σκέλος της υπόθεσης αφορά την Βελγική αστυνομία και δικαιοσύνη. Μισέλ Κλεζ ονομάζεται ο Βέλγος δικαστής, ο τρόπος που χειρίζεται τις πρόσφατες αποκαλύψεις κερδίζει την εμπιστοσύνη μας. Απέδειξε ότι μπορεί να αναγνωρίσει και να τιμωρεί την ανθρώπινη απληστία. Μακάρι να μπορούσαμε να πούμε τα ίδια και για τις Ελληνικές αρχές.

 Το πολιτικό σκέλος αφορά όλους εμάς που αισθανόμαστε πολίτες της Ευρώπης, που πιστεύουμε στην Ιδέα της Ευρώπης.

 Υπάρχει ένας ελέφαντας μέσα στους Ευρωπαϊκούς θεσμούς που μετά τις τελευταίες εξελίξεις δύσκολα μπορεί να κρυφτεί. Είναι η αλαζονεία, η ανθρώπινη αδυναμία. Είναι η απουσία οράματος από τους πολιτικούς νάνους που βλέπουν τον ίσκιο τους και νιώθουν γίγαντες. Είναι η έλλειψη διαφάνειας και ελέγχου.

Είναι η εκχώρηση της εκπροσώπησης των Ευρωπαϊκών θεσμών σε τεχνοκράτες και "ομορφονιές" που έχουν την ψευδαίσθηση ότι αντικαθιστούν τον Αλτιέρο Σπινέλι, την Άννα Λιντ, τον Ζαν Μονέ και Βάλτερ Χάλσταϊν, τον Κόνραντ Αντενάουερ,  την Λουίζ Βάις και Μάργκα Κλομπέ, τη Μελίνα Μερκούρη, τον Ρομπέρ Σουμάν, τον Χέλμουτ Κολ και Φρανσουά Μιτεράν, τον Τζορτζ Στάινερ.

 Ήρθε ο καιρός του επόμενου βήματος για την Ευρώπη, της αυτοκάθαρσης.

 Και για να γίνει αυτό, πρέπει να αναζητήσουμε και πάλι τους πολιτικούς με όραμα, αρχές και ιδέες.

Εργάτες γης

 Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της πρωτογενής παραγωγής αποτελεί η εύρεση εργατών γης. Πρόσφατα μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω τις απόψεις μου στο Περιφερειακό Συμβούλιο Δυτικής Ελλάδας, τις οποίες σήμερα δημοσιεύει ο έγκριτος δημοσιογράφος Φάνης Βγενόπουλος στον "ΝΕΟΛΌΓΟΣ ΠΑΤΡΩΝ"

Εργάτες γης 

«Αποτελεί κοινό μυστικό ότι στην Ελλάδα δεν έχουμε σαφή εικόνα, ούτε επαρκή δεδομένα, για το πραγματικό μέγεθος της εποχιακής μισθωτής απασχόλησης των εργατών γης πολιτών χωρών εκτός Ε.Ε..  Οι ανάγκες μας σε εποχιακούς εργάτες ξεπερνούν τις 50.000 μπορεί και τις 80.000. Τα τελευταία 2 χρόνια παρατηρήθηκε και καταγράφηκε η έλλειψη εργατικών χεριών. Η πρώτη και επιπόλαιη εκτίμηση ήταν ότι οφείλεται στους περιορισμούς στις μετακινήσεις που επέβαλε η πανδημία. Στην πραγματικότητα αυτό που ισχύει είναι ότι οι ξένοι εργάτες μεταναστεύουν σε πιο ελκυστικούς προορισμούς όπου βρίσκουν: 1. ευκολότερη νομιμοποίηση 2. υψηλότερες αμοιβές  3. καλύτερες συνθήκες διαβίωσης 4. αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας.  Η Ιταλία έχει αλλάξει το καθεστώς νομιμοποίησης των εργατών γης – μέσα σε μια εβδομάδα τους νομιμοποιεί, ενώ μέσα στο έτος νομιμοποίησε 220.000 παράτυπα διαμένοντες εργάτες γης. Στη Γαλλία βρίσκεται σε εξέλιξη διαφημιστική καμπάνια προσέλκυσης ξένων εργατών γης, το ίδιο και στην Ολλανδία.  Τι γίνεται στην Ελλάδα: πως φτάσαμε από το οι ξένοι μας παίρνουν τις δουλείες στο, οι ξένοι μας παίρνουν τους μετανάστες; Το εργατικό δυναμικό, παρά την τυπική προστασία που του παρέχει η νομοθεσία, ουσιαστικά βρίσκεται στο περιθώριο του εργατικού δικαίου και των ελεγκτικών μηχανισμών. Η πρόσφατη νομοθετική παρέμβαση (4.9.21) προβλέπει κυκλική εποχιακή απασχόληση αλλοδαπών, 9 μήνες εργασίας, 3μηνη αποχώρηση και ύστερα επιστροφή στη χώρα. Η διαδικασία μπορεί να επαναλαμβάνεται μέχρι και για 5έτη. Και μετά τέλος.  Παρόμοιο καθεστώς ισχύει στη Ουελβα της Ισπανίας στην Ανδαλουσία.  Εκεί φιλοξενούν για τη συλλογή της φράουλας Μαροκινές εργάτριες με κυκλική απασχόληση εργασίας. Το Μαρόκο είναι δίπλα, είναι μάνες και θέλουν να επιστρέψουν στις οικογένειες τους.  Το ίδιο καθεστώς ισχύει στους αλιεργάτες από την Αίγυπτο. Έρχονται για έξι μήνες και επιστρέφουν στην πατρίδα τους. Η Αίγυπτος είναι δίπλα μας.  Δεν μπορεί να ισχύσει το ίδιο για τους Ασιάτες εργάτες στην Ελλάδα. Δεν μπορούν να επιστρέφουν στην πατρίδα τους  για 3 μήνες και μετά να ξανάρθουν. Η χώρα βρίσκεται σε διαδικασία σύναψης διακρατικών συμφωνιών και υλοποίησής τους με τις διπλωματικές αρχές του Πακιστάν και του Μπαγκλαντές.  Για την καλλιέργεια της φράουλας προτείνονται οι Μπαγκλαντέζοι, οι φιλήσυχοι και βραχύσωμοι. Ο σωματότυπός τους ενδείκνυται για εργασία σε θερμοκήπια.  Όμως η Ελλάδα δεν έχει στη χώρα τους προξενικές υπηρεσίες.  Η συμφωνία με το Μπαγκλαντές προβλέπει 9μηνη άδεια για 15.000 εργάτες και χορήγηση αδειών για 5ετία σε 5.000 εργάτες.  Επιπλέον, η κάθε Περιφέρεια καθορίζει πόσους εργάτες απαιτούνται για τις καλλιέργειές της και εκτροφές σύμφωνα με τις ανάγκες καλλιεργειών. Είναι προφανές, το εντόπισε και ο Περιφερειάρχης, η εντατικοποίηση της εργασίας στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες δεν μπορεί να καλυφθεί με τους υφιστάμενους υπολογισμούς.

Επιπλέον, πέραν της φυτικής παραγωγής θα πρέπει να αναπροσαρμοστούν οι ανάγκες 

και στην κτηνοτροφία. Είναι ενδεικτικό ότι από τη σχετική κατανομή του Υπουργείου δεν 

προβλέπεται για την Αχαΐα ούτε ένας εργάτης!!!»

Συνέντευξη στην εφημερίδα ΑΧΑΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ στον Δημοσιογράφο Αχιλλέα Ροδίτη

 

1.Πρόσφατα σε άρθρο σας διατυπώσατε την ανάγκη να διασφαλίσουμε την διατροφική μας αυτάρκεια ως χώρα.. Ποια είναι περιγραφικά η κατάσταση και πόση η εξάρτηση μας;

Ο πόλεμος στην Ουκρανία ανέδειξε με βίαιο τρόπο τον κίνδυνο για παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Η Ουκρανία και η Ρωσία προμηθεύουν την Ε.Ε. με το 20% των αναγκών της σε μαλακό σιτάρι. Επι πλέον είναι οι βασικοί προμηθευτές σε δημητριακά και ηλιέλαιο, της Τουρκίας, Συρίας, Αιγύπτου, Μαρόκου και των χωρών της υποσαχάριας Αφρικής. Οι φτωχότεροι κάτοικοι του πλανήτη διατρέφονται κυρίως με δημητριακά , γι αυτό είναι πολύ σημαντικά για την επιβίωση τους. Σίγουρα, η έλλειψη τροφής στην Αφρική με πληθυσμό 1,3 δις κατοίκων, εκ των οποίων περισσότεροι από 800 εκατομμύρια είναι κάτω των 35ετών, θα δημιουργήσει μεγάλες μεταναστευτικές πιέσεις στην Ευρώπη.  Επίσης η έλλειψη τροφής προκαλεί και κοινωνικές αναταραχές. Ενδεικτικό είναι ότι η Αραβική Άνοιξη ξεκίνησε με αφορμή την άνοδο της τιμής του ψωμιού όταν η Ρωσία είχε μειώσει τις εξαγωγές της σε σιτηρά

Παράλληλα θα επηρεαστεί και η ζωική παραγωγή στον πλανήτη που προορίζεται για τις πλούσιες χώρες. Η Ρωσία είναι ο κυρίως προμηθευτής λιπασμάτων που χρησιμοποιούν και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής για την παραγωγή ζωοτροφών, τις οποίες πωλούν στην Ευρώπη. Η παγκόσμια αλυσίδα της παραγωγής τροφής, αρχίζει να σπάει και δημιουργεί τριγμούς σε όλο τον πλανήτη.

Όσον αφορά την Ελλάδα , θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας δύο παραμέτρους: Η Ελλάδα είναι μέλος της Ε.Ε. και είναι μια χώρα που παράγει από μόνη της πολλά διατροφικά προϊόντα. Οι ανάγκες μας σε μαλακό σιτάρι υπολογίζονται από το ΥΠΑΑΤ σε 900.000 τόνους το χρόνο και από αυτούς παράγουμε μόλις το 10%. Παράλληλα η άνοδος στις τιμές του πετρελαίου, του ρεύματος των λιπασμάτων και γενικά όλων των συντελεστών που διαμορφώνουν το κόστος παραγωγής, επηρεάζουν τη βιωσιμότητα των μικρών γεωργικών εκμεταλλεύσεων. Η παραγωγή σιτηρών στην Ε.Ε. είναι αρκετή για να θρέψει τους λαούς της. Όμως τις τελευταίες ημέρες παρατηρήθηκε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες να περιορίζουν τις εξαγωγές σε σιτηρά, προκειμένου να δημιουργήσουν διατροφικά αποθέματα. Υπάρχουν χώρες που προνόησαν ώστε να έχουν διατροφικά αποθέματα. Η Κίνα είναι μία από αυτές. Από την έναρξη της προηγούμενης κρίσης του COVID – 19 άρχισε να δημιουργεί αποθέματα σε σιτάρι πάρα το γεγονός ότι ο πληθυσμός έχει ως κύριο διατροφικό προϊόν το ρύζι. Το ίδιο και η Γαλλία, έχει αποκτήσει ικανοποιητικά αποθέματα. Για τη χώρα μας η πληροφόρηση που έχουμε, προέρχεται από τις αναφορές της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων σύμφωνα με τις οποίες, υπάρχει για τους προσεχείς μήνες, διατροφική επάρκεια.

 

2. Πάμε τώρα στο διά ταύτα. Πώς θα μπορούσε η Ελλάδα να εξασφαλίσει την διατροφική της αυτάρκεια; Ποιο πλάνο θα προτείνατε;

Καταρχάς θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας, ότι η μόνη Κοινή πολιτική που εφαρμόζεται στην Ευρώπη είναι η Αγροτική (Κοινή Αγροτική Πολιτική). Τα κράτη μέλη έχουν την ευελιξία να διαμορφώνουν τις εγχώριές παραγωγές τους μέσα στο πλαίσιο λειτουργίας του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου.

Είμαι οπαδός της άποψης ότι η χώρα μας θα πρέπει άμεσα να αυξήσει την παραγωγή της σε μαλακό σιτάρι. Στην Ελλάδα αμέσως μετα τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου πολέμου εφαρμόστηκε με επιτυχία πρόγραμμα υποστήριξης της καλλιέργειας μαλακού σιταριού. Οι καλλιεργήσιμές εκτάσεις ήταν περισσότερες από 7.000.000 στρ. Στη συνέχεια όμως με την είσοδό μας στην ΕΟΚ αντικαταστάθηκαν με άλλες περισσότερο επικερδής καλλιέργειες.

Προσωπικά έχω προτείνει τρία άμεσα μέτρα. 1. Η καλλιέργεια του μαλακού σίτου να συμπεριληφθεί στις συνδεδεμένες ενισχύσεις, κάτι που πρόσφατα ανακοινώθηκε. 2. Να επιδοτηθεί το κόστος παραγωγής της σιτοκαλλιέργειας με κοινοτικές ενισχύσεις και σε περιπτώσεις που δεν είναι εφικτό με εθνικές (καθεστώς de minimis). 3. Να επιτραπεί η καλλιέργεια των χέρσων εκτάσεων που προορίζονται για αγρανάπαυση, με σιτηρά.

 

3. Εάν όλα αυτά δεν αποτελέσουν μια κεντρική πολιτική επιλογή, ξεχωριστά μια ελληνική περιφέρεια θα μπορούσε να ακολουθήσει στα δικά της κυβικά και για το δικό της σύνολο, μια τέτοια οδό; Σε μικρογραφία έστω; Για παράδειγμα, στη Δυτική Ελλάδα τι θα προτείνατε;

Ξέρετε, είναι πολύ δύσκολο και κατά την άποψη μου λάθος, κάθε χώρα της Ε.Ε. να ακολουθεί δική της πολιτική τροφίμων. Είναι δε, αδύνατο κάθε Περιφερειακή Αρχή να χαράζει δική της γεωργική πολιτική. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει σε περιφερειακό επίπεδο είναι η υποστήριξη της αγροτικής παραγωγής με στοχευμένα έργα υποδομής όπως τα αρδευτικά, ενίσχυση δράσεων ευφυούς γεωργίας, προσλήψεις γεωτεχνικών, επιδότηση δημιουργίας ασφαλών αποθηκευτικών χώρων τροφίμων και υποστήριξη της γεωργικής έρευνας για τη δημιουργία περισσότερων παραγωγικών και ανθεκτικών υβριδίων.  

 

4. Πώς εκτιμάτε ότι θα εξελιχθεί η κατάσταση; Πιστεύετε ότι ο πόλεμος ήχησε επαρκώς το καμπανάκι του κινδύνου άρα και της υποχρέωσης κάθε χώρας και συνολικά της Ευρώπης να πράξει τα δέοντα για την διατροφική της κάλυψη;

Δεν είμαστε σε θέση να προβλέψουμε την έκβαση του πολέμου, διαπιστώνουμε όμως ότι ο πόλεμος ήχησε σαν ξυπνητήρι στους ηγέτες της Ευρώπης. Άρχισε να ωριμάζει η ιδέα του Ευρώ-στρατού και της κοινής Εξωτερικής πολιτικής.

Ο Γάλλος υπουργός Γεωργίας Ζουλιέν Ντενορμαντί σε πρόσφατη δήλωση του ήταν σαφής: Η Ευρώπη πρέπει να αυξήσει την παραγωγή σιτηρών για να αποφύγει μια παγκόσμια επισιτιστική κρίση. Και αυτή είναι η “Ιδέα της Ευρώπης”, η Δημοκρατική λειτουργία των κρατών, η αλληλεγγύη στους λαούς και  η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Γι αυτό και η ευρωπαϊκή γεωργία, σε συνθήκες απειλής πολέμου, οφείλει να παράγει όχι μόνο για τους λαούς της αλλά και για όσους είναι αδύναμοι να το κάνουν από μόνοι τους.

 

Η διατροφική επάρκεια της Ελλάδας σε μαλακό σιτάρι.

Η εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία έφερε στο προσκήνιο μαζί με την ενεργειακή κρίση και ζητήματα που αφορούν τη διατροφική επάρκεια της Ευρώπης. 

Το σιτάρι, είναι το βασικό προϊόν διατροφής στο βόρειο ημισφαίριο. Οι εξαγωγές σιτηρών της Ουκρανίας προς την Ε.Ε. αυξήθηκαν από 682 χιλιάδες τόνους το 2010 σε 15,9 εκατομμύρια τόνους το 2019, ενώ αντίστοιχα οι εξαγωγές για το καλαμπόκι που χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή, από 533 χιλιάδες τόνους σε 14,3 εκατομμύρια τόνους. Η Ευρώπη, βιώνει τη διατροφική απειλή του πολέμου.

Οι ετήσιες ανάγκες της χώρας είναι 900 χιλιάδες τόνοι μαλακού σίτου. Η εγχώρια παραγωγή καλύπτει μόλις το 10%, ενώ από τις εμπόλεμες χώρες, εισάγουμε περίπου το 40% των αναγκών μας. 

Υπο αυτές τις συνθήκες προκύπτει η ανάγκη επανεξέτασης  τη διατροφική μας επάρκειας.

Στη χώρα μας, αμέσως μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, από τους γεωπόνους των γεωργικών εφαρμογών σχεδιάστηκε ο χάρτης των εγχώριων καλλιεργειών για την αποφυγή επισιτιστικής κρίσης. Και τα κατάφεραν. Η Ελλάδα πέτυχε μέσα σε μια δεκαετία να καλύψει με τη δική της παραγωγή τη διατροφή του πληθυσμού της. 

Έκτοτε, σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον όπου τα γεωργικά προϊόντα διακινούνται ελεύθερα σύμφωνα με τους κανονισμούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, οι συνθήκες άλλαξαν. Η καλλιέργεια του σίτου δεν προσέφερε μεγάλα περιθώρια κέρδους στους αγρότες, την εγκατέλειψαν. Οι αλευροβιομηχανίες μπορούσαν να εισάγουν πολύ πιο φτηνό αλεύρι από τρίτες χώρες, το έκαναν. Οι καλλιεργητές έστρεψαν το ενδιαφέρον τους σε νέες οικονομικά πιο ελκυστικές καλλιέργειες. 

Η 24 Φεβρουαρίου, άλλαξε τον τρόπο σκέψης της Ευρώπης. Στην Ε.Ε. ωριμάζει η ιδέα για κοινή άμυνα, κοινή εξωτερική πολιτική.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μόνη κοινή πολιτική που εφαρμόζεται στην Ε.Ε. είναι η ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική). Υπό τις παρούσες συνθήκες οφείλει και αυτή να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Πρόσφατα αποφασίστηκε οι καλλιέργειες των σιτηρών να επιδοτηθούν και να ενταχθούν στο καθεστώς των συνδεδεμένων ενισχύσεων. Εάν πραγματικά θέλουμε να ενισχύσουμε την καλλιέργεια θα πρέπει να προβλεφθεί και η κάλυψη μέρους του κόστους παραγωγής. 

Τα αγροπεριβαλλοντικά μέτρα που εφαρμόζονται από την ΚΑΠ, προβλέπουν την υποχρεωτική δέσμευση εκτάσεων για αγρανάπαυση. Θα ήταν χρήσιμο οι εκτάσεις αυτές να αποδεσμευτούν ώστε να καλλιεργηθούν με σιτηρά.

Την τελευταία δεκαετία ζούμε σε ένα περιβάλλον κρίσεων. Η πρόσφατη υγειονομική κρίση με προβλήματα στις μεταφορές και στην εφοδιαστική αλυσίδα, εξάντλησε τα αποθέματα τροφίμων.

Ακόμα και αν αύριο τελείωνε ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι καταστροφές που αφήνει, θα δυσκολέψουν πάρα πολύ τις ανοιξιάτικές σπορές. Υπολογίζεται ότι δεν θα παραχθούν για το 2022 τουλάχιστον 10 εκατομμύρια τόνοι σίτου.

 

Ο πόλεμος ανέδειξε το αυτονόητο. Οφείλουμε ως χώρα να υποστηρίζουμε τις καλλιέργειες που συμβάλλουν στη διατροφική μας αυτάρκεια, και να παρακολουθούμε μεθοδικά τα αποθέματα τροφίμων.

Ο Λένιν παραμονές της Οκτωβριανής επανάστασης σημείωνε «χτες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά». Και για μας, προκειμένου να προλάβουμε την επερχόμενη επισιτιστική κρίση, Τώρα είναι η ώρα.

«Κανένα πρόβατο δε γλίτωσε τη σφαγή παραμένοντας στη στάνη» 2022 02 28 Εφημερίδα "ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ"

 

Ιανουάριος 1996, Λάρισα, κόμβος Βιοκαρπέτ. Οι Αγρότες κατεβάζουν τα τρακτέρ στους δρόμους, και κόβουν την Ελλάδα στη μέση. Νέοι «καπεταναίοι» εμφανίζονται στον κάμπο της Θεσσαλίας, με πολιτική καταγωγή από το ΚΚΕ και τη ΝΔ. Δεν πρόκειται για ιστορικό συμβιβασμό. Ένα σύνθημα τους ενώνει και το φωνάζουν όσο πιο δυνατά μπορούν για να ακουστεί από το Μαξίμου ως τις Βρυξέλλες, «Όλα τα Κιλά όλα τα Λεφτά»

Είναι η εποχή που η Ευρώπη αποφάσισε να αλλάξει αγροτική πολιτική. Είναι η μετάβαση της ΚΑΠ από τις επιδοτήσεις στις ποσοστώσεις και στα ιστορικά δικαιώματα.

Θα ακολουθήσουν και τα επόμενα δύο χρόνια αγροτικές κινητοποιήσεις, μέχρι που θα δοθεί εντολή στα ΜΑΤ να ξεφουσκώσουν τα λάστιχα των τρακτέρ και οι αγρότες θα επιστρέψουν στα σπίτια τους μέσω βουκανιζατέρ.

Είκοσι πέντε χρόνια μετά, στήνονται πάλι μπλόκα. Οι αγρότες θυμούνται και πάλι την παροιμία «κανένα πρόβατο δε γλίτωσε τη σφαγή παραμένοντας στη στάνη».

Μόνο που οι συνθήκες και τα αιτήματα τους σήμερα είναι εντελώς διαφορετικά. Δεν ζητούν αύξηση των επιδοτήσεων ούτε καν αύξηση στην τιμή πώλησης των προϊόντων τους. Ένα είναι το αίτημα: η μείωση του κόστους παραγωγής, το χρόνιο διαρθρωτικό πρόβλημα της Ελληνικής Γεωργίας.

Οι αγρότες μας, με την αναπροσαρμογή στα αγροτικά τιμολόγια του ηλεκτρικού ρεύματος, τις αυξήσεις στις τιμές των λιπασμάτων, των γεωργικών φαρμάκων και εφοδίων, με την άνοδο της τιμής των καυσίμων και με την αύξηση του κόστους διαβίωσης, ασφυκτιούν.

Πρόσφατα, ο αποπεμφθείς Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κ. Λιβανός, εξήγγειλε δέσμη μέτρων που αφορούν τη μετρίαση του κόστους παραγωγής των γεωργικών και κτηνοτροφικών προϊόντων.

Είναι εμφανές σε όλους εμάς που εμπλεκόμαστε με τον πρωτογενή τομέα, ότι αυτά τα μέτρα δεν θα βελτιώσουν την κατάσταση.

Αναπόφευκτα η αύξηση του κόστους παραγωγής γεωργικών προϊόντων θα οδηγήσει στη μείωση των παραγόμενων ποσοτήτων. Η μειωμένη προσφορά τροφίμων θα αυξήσει τις τιμές πώλησης στον καταναλωτή. Η ακρίβεια στα βασικά αγαθά διατροφής θα δυσκολέψει τη ζωή όλων μας. Ο φαύλος κύκλος της προσφοράς και ζήτησης.

Ο νέος υπουργός ΥΠΑΑΤ δεν έχει την πολυτέλεια του χρόνου. Δεν υπάρχει περίοδο χάριτος από τους αγρότες, πολύ περισσότερο από τους καταναλωτές.

Μέχρι τώρα οι προκάτοχοι του στηρίχτηκαν στις πολιτικές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Τώρα χρειαζόμαστε μαζί με αυτές και κάτι πιο δυνατό. Μακροπρόθεσμα ας αξιοποιήσει το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας που όμως προβλέπει πενιχρούς πόρους για τη γεωργία. Ας το αναθεωρήσουν. Βραχυπρόθεσμα ας εφαρμόσουν εθνική στρατηγική, δεν είναι κακό.

Γεωργική εκπαίδευση

 

·       Τί ισχύει με τη γεωργική εκπαίδευση στη χώρα μας

Ένα από τα χρόνια διαρθρωτικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πρωτογενής τομέας της χώρας μας, είναι το χαμηλό ποσοστό γεωργικής εκπαίδευσης που καταγράφεται μεταξύ των Ελλήνων αγροτών. Όσον αφορά τη γεωργική εκπαίδευση, η Ελλάδα κατατάσσεται μεταξύ των 27 χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην προτελευταία θέση με μόλις το 6,4% των αγροτών της να έχει αποκτήσει πιστοποιημένη γεωργική εκπαίδευση!!!

Στην χώρα μας, η γεωργική εκπαίδευση παρέχεται από τα επαγγελματικά λύκεια, από τις επαγγελματικές σχολές (ΕΠΑ.Σ) του ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ» και γεωτεχνική επιστημονική γνώση από τα πανεπιστήμια της χώρας μας.  Είναι ενδεικτικό της κατάστασης ότι σε επίπεδο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μικρό ενδιαφέρον μαθητών για τα γεωργικά τμήματα.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων έχει ως κύριο μηχανισμό αγροτικής εκπαίδευσης τον ΕΛΓΟ “ΔΗΜΗΤΡΑ” ο οποίος έχει ως αποστολή την οργάνωση και υποστήριξη της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης των απασχολούμενων στον αγροτικό τομέα. Λειτουργεί έξι επαγγελματικές σχολές με επτά ειδικότητες και συγκεκριμένα: τη Γαλακτοκομική ΕΠΑ.Σ. Ιωαννίνων, με ειδικότητα: Γαλακτοκομία – Τυροκομία , την ΕΠΑ.Σ. Καλαμπάκας, με ειδικότητα: Ξυλογλυπτική – Διακοσμητική Επίπλου, την ΕΠΑ.Σ. Κρήτης, με ειδικότητα: Θερμοκηπιακές Κατασκευές και Καλλιέργειες, την Αβερώφειος ΕΠΑ.Σ. Λάρισας, με δύο ειδικότητες Ζωοτεχνία & Αγροτικά Μηχανήματα, την. ΕΠΑ.Σ. Αμαρουσίου με ειδικότητα: Φυτοτεχνικές Επιχειρήσεις – Αρχιτεκτονική Τοπίου και την ΕΠΑ.Σ. Νεμέας, με ειδικότητα: Αμπελουργία – Οινοτεχνία.

·       Τι ισχύει στην Τριτοβάθμια γεωτεχνική εκπαίδευση

Στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οι προσφερόμενες θέσεις των εισακτέων στα αμιγώς γεωπονικά τμήματα της χώρας μετά τη συνένωση ΑΕΙ και ΤΕΙ, ανέρχονται σε 5.500 περίπου, εάν σε αυτούς προστεθούν και οι εισακτέοι στα εν δυνάμει γεωπονικά τμήματα το ποσοστό τους ξεπερνά τους 7.500 εισακτέους.

Ως Γεωτεχνικό Επιμελητήριο, μας έχει απασχολήσει η θεαματική αύξηση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια των γεωπονικών τμημάτων ΑΕΙ και ΤΕΙ, όπως και η αύξηση των εισακτέων στα τμήματα αυτά. Αποτελεί κοινή διαπίστωση όλων μας, ότι στη χώρα μας η τριτοβάθμια εκπαίδευση παράγει πολύ περισσότερους Γεωπόνους και Τεχνολόγους Γεωπόνους από αυτούς που έχει ανάγκη η αγορά. Το γεγονός αυτό δημιουργεί αρνητικές επιπτώσεις στην επαγγελματική σταδιοδρομία των νέων συναδέλφων.

Στο ιδανικό σενάριο πλήρωσης όλων των θέσεων εισαγωγής στα γεωπονικού ενδιαφέροντος τμήματα και αποφοίτησης αυτών, θα έχουμε πολύ περισσότερους γεωπόνους από νέους - εισερχόμενους αγρότες και κτηνοτρόφους ανά έτος.

·       Τι συμβαίνει στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας

Ας δούμε όμως τι συμβαίνει στη Περιφέρειά μας.

Καταρχάς η Δυτική Ελλάδα είναι μια περιφέρεια με πολύ μεγάλη συνεισφορά στην ελληνική γεωργία. Θα μου επιτρέψετε να σας παρουσιάσω μερικούς αριθμούς: στην περιοχή μας υπάρχουν 82.502 γεωργικές εκμεταλλεύσεις, οι απασχολούμενοι στη γεωργία είτε ως κάτοχοι ή μέλη οικογενειών με γεωργική εκμετάλλευση ή ως εποχιακοί εργάτες ανέρχονται σε 142.000 περίπου. Πολύ σημαντικός αριθμός απασχολούμενων για να μας αφήνει αδιάφορους.

Η γεωργική εκπαίδευση δυστυχώς απουσιάζει από την περιοχή μας. Δεν υπάρχει επαγγελματική σχολή του ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ». Ελάχιστοι μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης φοιτούν στα γεωργικά τμήματα των επαγγελματικών λυκείων και η γεωργική κατάρτιση είναι πάρα πολύ περιορισμένη. Είναι σαφές ότι υπάρχει ένα επικίνδυνο κενό που πρέπει άμεσα να καλυφθεί. Εμείς ως Γεωτεχνικό Επιμελητήριο σε κάθε συνάντηση που έχουμε με φορείς προβάλουμε την αδήριτη ανάγκη να αποκτήσει μετα - λυκειακές γεωργικές σχολές η περιφέρεια μας.

·       Η εμπλοκή του ΓΕΩΤΕΕ Πελοποννήσου και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας

Ο κ πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών καθηγητής Χρήστος Μπούρας, κατά την πρώτη εβδομάδα ανάληψης των νέων του καθηκόντων, είχε επισκεφτεί τα γραφεία του ΓΕΩΤΤΕ στην Πάτρα, όπου συζητήσαμε διεξοδικά την πρόταση της μεταλυκειακής εκπαίδευσης των αγροτών μας. Η βασική σκέψη ήταν, οι νέοι που επιθυμούν να ασχοληθούν με το αγροτικό επάγγελμα, να μπορούν να αποκτήσουν γνώσεις και δεξιότητες κοντά στον τόπο κατοικίας τους ασκώντας παράλληλα με την εκπαίδευσή τους και γεωργική ή κτηνοτροφική δραστηριότητα. Η συζήτηση περιλάμβανε τη δημιουργία σχολών οι οποίες θα αφορούν τις θερμοκηπιακές και κηπευτικές καλλιέργειες, τη κτηνοτροφία και σχολή οίνου. Επίσης είχαμε επισημάνει το συγκριτικό πλεονέκτημα που διαθέτουν τα Καλάβρυτα με τον γαλακτοκομικό κτηνοτροφικό Συνεταιρισμό για τη δημιουργία γαλακτοκομικής σχολής.

·       Η ίδρυση των νέων γεωργικών σχολών

Με ιδιαίτερη χαρά είδαμε ότι μία προσπάθεια χρόνων του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου γίνεται πράξη.

Με την υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου Πατρών, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, του Υπουργείο Παιδείας, του ΕΛΓΟ «ΔΗΜΗΤΡΑ», της Αμερικανικής Γεωργικής Σχολής και του Ιδρύματος «Καπετάν Βασίλη και Κάρμεν Κωνσταντακόπουλου» μπήκαν τα θεμέλια για τη δημιουργία των πρώτων γεωργικών σχολών. Στην Αμαλιάδα θα εκπαιδεύονται αγρότες στις θερμοκηπιακές καλλιέργειες και στο Μεσολόγγι στη κτηνοτροφία και την ιχθυοκαλλιέργεια. Ελπίζουμε ότι θα υπάρξει και ανάλογη πρωτοβουλία που θα αφορά τη σχολή Οίνου και Αμπέλου για την περιοχή της Αιγιάλειας, στην οποία υπάρχουν εξαιρετικά οινοποιία που υποστηρίζουν την καλλιέργεια της αμπέλου και της σταφίδας.

·       Ποιες πρέπει να είναι οι κατευθύνσεις των νέων σχολών

Οι νέες τάσεις που αντιμετωπίζει η αγροτική δραστηριότητα αφορούν την γεωργία ακριβείας, τη ρομποτική, την έξυπνη γεωργία. Παράλληλα η Στρατηγική της  Πράσινης Συμφωνία της Ε.Ε. εστιάζει στη μετάβαση της Ευρώπης σε ένα βιώσιμο σύστημα παραγωγής τροφίμων με ουδέτερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και τη διασφάλιση της επισιτιστικής ασφάλειας.

Άρα το στοίχημα για τη γεωργία του μέλλοντος είναι η ενσωμάτωση της καινοτομίας και η προστασία του περιβάλλοντος. Γι αυτό, το γνωστικό αντικείμενο των νέων τμημάτων οφείλει να εστιάζει στην αποδοτική, αειφορική, έξυπνη και δίκαιη γεωργία. Θέλουμε οι νέες σχολές να εκπαιδεύσουν αγρότες που θα παράγουν ασφαλή και ποιοτικά τρόφιμα, θα υποστηρίζουν την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιοποικιλότητα. Θέλουμε αγρότες που θα μπορούν να ενσωματώσουν στην εργασία τους στο χωράφι τα νέα επιστημονικά δεδομένα.

 

Αθανάσιος Πετρόπουλος

Πρόεδρος

Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Πελοποννήσου

και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας