Η διατροφική επάρκεια της Ελλάδας σε μαλακό σιτάρι.

Η εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων στην Ουκρανία έφερε στο προσκήνιο μαζί με την ενεργειακή κρίση και ζητήματα που αφορούν τη διατροφική επάρκεια της Ευρώπης. 

Το σιτάρι, είναι το βασικό προϊόν διατροφής στο βόρειο ημισφαίριο. Οι εξαγωγές σιτηρών της Ουκρανίας προς την Ε.Ε. αυξήθηκαν από 682 χιλιάδες τόνους το 2010 σε 15,9 εκατομμύρια τόνους το 2019, ενώ αντίστοιχα οι εξαγωγές για το καλαμπόκι που χρησιμοποιείται ως ζωοτροφή, από 533 χιλιάδες τόνους σε 14,3 εκατομμύρια τόνους. Η Ευρώπη, βιώνει τη διατροφική απειλή του πολέμου.

Οι ετήσιες ανάγκες της χώρας είναι 900 χιλιάδες τόνοι μαλακού σίτου. Η εγχώρια παραγωγή καλύπτει μόλις το 10%, ενώ από τις εμπόλεμες χώρες, εισάγουμε περίπου το 40% των αναγκών μας. 

Υπο αυτές τις συνθήκες προκύπτει η ανάγκη επανεξέτασης  τη διατροφική μας επάρκειας.

Στη χώρα μας, αμέσως μετά τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, από τους γεωπόνους των γεωργικών εφαρμογών σχεδιάστηκε ο χάρτης των εγχώριων καλλιεργειών για την αποφυγή επισιτιστικής κρίσης. Και τα κατάφεραν. Η Ελλάδα πέτυχε μέσα σε μια δεκαετία να καλύψει με τη δική της παραγωγή τη διατροφή του πληθυσμού της. 

Έκτοτε, σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον όπου τα γεωργικά προϊόντα διακινούνται ελεύθερα σύμφωνα με τους κανονισμούς του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, οι συνθήκες άλλαξαν. Η καλλιέργεια του σίτου δεν προσέφερε μεγάλα περιθώρια κέρδους στους αγρότες, την εγκατέλειψαν. Οι αλευροβιομηχανίες μπορούσαν να εισάγουν πολύ πιο φτηνό αλεύρι από τρίτες χώρες, το έκαναν. Οι καλλιεργητές έστρεψαν το ενδιαφέρον τους σε νέες οικονομικά πιο ελκυστικές καλλιέργειες. 

Η 24 Φεβρουαρίου, άλλαξε τον τρόπο σκέψης της Ευρώπης. Στην Ε.Ε. ωριμάζει η ιδέα για κοινή άμυνα, κοινή εξωτερική πολιτική.

Όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η μόνη κοινή πολιτική που εφαρμόζεται στην Ε.Ε. είναι η ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική). Υπό τις παρούσες συνθήκες οφείλει και αυτή να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Πρόσφατα αποφασίστηκε οι καλλιέργειες των σιτηρών να επιδοτηθούν και να ενταχθούν στο καθεστώς των συνδεδεμένων ενισχύσεων. Εάν πραγματικά θέλουμε να ενισχύσουμε την καλλιέργεια θα πρέπει να προβλεφθεί και η κάλυψη μέρους του κόστους παραγωγής. 

Τα αγροπεριβαλλοντικά μέτρα που εφαρμόζονται από την ΚΑΠ, προβλέπουν την υποχρεωτική δέσμευση εκτάσεων για αγρανάπαυση. Θα ήταν χρήσιμο οι εκτάσεις αυτές να αποδεσμευτούν ώστε να καλλιεργηθούν με σιτηρά.

Την τελευταία δεκαετία ζούμε σε ένα περιβάλλον κρίσεων. Η πρόσφατη υγειονομική κρίση με προβλήματα στις μεταφορές και στην εφοδιαστική αλυσίδα, εξάντλησε τα αποθέματα τροφίμων.

Ακόμα και αν αύριο τελείωνε ο πόλεμος στην Ουκρανία, οι καταστροφές που αφήνει, θα δυσκολέψουν πάρα πολύ τις ανοιξιάτικές σπορές. Υπολογίζεται ότι δεν θα παραχθούν για το 2022 τουλάχιστον 10 εκατομμύρια τόνοι σίτου.

 

Ο πόλεμος ανέδειξε το αυτονόητο. Οφείλουμε ως χώρα να υποστηρίζουμε τις καλλιέργειες που συμβάλλουν στη διατροφική μας αυτάρκεια, και να παρακολουθούμε μεθοδικά τα αποθέματα τροφίμων.

Ο Λένιν παραμονές της Οκτωβριανής επανάστασης σημείωνε «χτες ήταν νωρίς, αύριο θα είναι αργά». Και για μας, προκειμένου να προλάβουμε την επερχόμενη επισιτιστική κρίση, Τώρα είναι η ώρα.

'Τα δάση θέλουν πολιτικές πρόληψης και όχι καταστολής πυρκαγιών' στη Νικολέτα Τζώρτζη - "ΥΠΑΙΘΡΟΣ ΧΩΡΑ" 23/8/2021

Το δάσος δεν πρέπει να το θυμόμαστε μόνο όταν καίγεται.

Η προστασία των δασικών οικοσυστημάτων απαιτεί συγκεκριμένες ενέργειες όλο τον χρόνο. 

Απαιτεί πρόληψη και όχι καταστολή. 

Τον χειμώνα κάνεις καθαρισμούς δασών για να μειώσεις την καύσιμη ύλη, να ανοίξεις δασικούς δρόμους, να δημιουργήσεις αντιπυρικές ζώνες. Όταν ξεσπάσει πυρκαγιά, τις περισσότερες φορές είναι αργά». Με τα λόγια αυτά, ο πρόεδρος του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΓΕΩΤΕΕ) – Παράρτημα Πελοποννήσου και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, Θανάσης Πετρόπουλος, επισημαίνει στην «ΥΧ» την ανάγκη αλλαγής του μοντέλου αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών που ακολουθείται από το 1998, όταν η δασοπυρόσβεση από τις Δασικές Υπηρεσίες πέρασε στο Πυροσβεστικό Σώμα. 

«Τη φωτιά δεν τη σβήνεις με τα αεροπλάνα και τα ελικόπτερα το καλοκαίρι, όσα και αν αγοράσεις. Εάν σου ξεφύγει στο πρώτο μισάωρο και πάρει διαστάσεις, δύσκολα τη σταματάς μετά. Τη φωτιά τη σβήνεις από τον χειμώνα. 

Οι δασικές πυρκαγιές αντιμετωπίζονται αποτελεσματικά κυρίως με δασοπυροσβέστες, αλυσοπρίονα, σκαπτικά μηχανήματα, αντιπυρικές ζώνες», αναφέρει ο κ. Πετρόπουλος και προσθέτει: 

«Η Δασολογία είναι ο επιστημονικός τομέας που μελετά και γνωρίζει καλύτερα από όλους το δάσος. Η ανασυγκρότηση των δασικών υπηρεσιών είναι ουσιαστικό προαπαιτούμενο για την πρόληψη των πυρκαγιών και τη σωστή διαχείριση των δασών. 

Μέρος των χρημάτων που διατίθενται στην καταστολή των πυρκαγιών και μετέπειτα στην αποκατάσταση των ζημιών, θα πρέπει να δίδονται για να στελεχωθούν οι δασικές υπηρεσίες, ώστε να συμβάλλουν στην πρόληψη. Αρκεί να τονίσουμε πως για το 2021 οι Δασικές Υπηρεσίες κοστολόγησαν τις παρεμβάσεις πρόληψης σε 17,7 εκατομμύρια ευρώ και αντ’ αυτού έλαβαν 1,7 εκατ. ευρώ.

Αυτό πρέπει να αλλάξει». Αλλαγή μοντέλου αναδασώσεων Το μεγάλο στοίχημα, όπως αναφέρει ο πρόεδρος του ΓΕΩΤΕΕ Πελοποννήσου και Δυτικής Στερεάς Ελλάδας, είναι η αλλαγή του μοντέλου αναδασώσεων σε αστικά δάση, καθώς υπάρχουν πολλές άλλες επιλογές φύτευσης δέντρων που καίγονται πιο δύσκολα και δένουν άριστα με το ελληνικό τοπίο. «Τέτοια είναι οι δρύες, οι κουτσουπιές, οι χαρουπιές, οι ακακίες, τα πουρνάρια, τα κυπαρίσσια και άλλα αυτοφυή της ελληνικής υπαίθρου», αναφέρει χαρακτηριστικά. 

 Σε ό,τι αφορά τις πρόσφατες φωτιές στην Ηλεία, τόνισε πως θα πρέπει να αφήσουμε το δάσος μόνο του να αναγεννηθεί, ώστε να αποκατασταθεί όλη η ζωή που υπήρχε μέσα σε αυτό. Η Πολιτεία θα πρέπει να προβεί στα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα, να περιορίσει τις λασπορροές και τις κατολισθήσεις. Εξίσου σημαντικό είναι σε περιοχές όπως η Αρχαία Ολυμπία, τα σπίτια που βρίσκονται σε δασικές εκτάσεις και καταστράφηκαν, να ξαναφτιαχτούν με άλλες προδιαγραφές, ώστε να είναι πιο «ανθεκτικά» στις φωτιές. 

 «Θα πρέπει, όπως εφαρμόζεται αντισεισμικός κανονισμός στα σπίτια, να υπάρχει και αντίστοιχος αντιπυρικός, για την προστασία των σπιτιών που βρίσκονται κοντά σε δασικές εκτάσεις. 

Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει αντιπυρικό σχέδιο για κάθε δασικό οικισμό, ώστε κάθε κοινότητα να είναι προετοιμασμένη για το χειρότερο σενάριο», υποστηρίζει ο κ. Πετρόπουλος. Δυτική Ελλάδα, η πιο πυρόπληκτη περιφέρεια της χώρας 

Ο ίδιος, στηριζόμενος στα στοιχεία που έχει συλλέξει ο Αντιστράτηγος – Υπαρχηγός ΠΣ, ε.α., Ανδριανός Γκουρμπάτσης, τονίζει ότι η πιο πυρόπληκτη περιφέρεια της Ελλάδας, τόσο σε αριθμό δασικών πυρκαγιών, όσο και σε καμένες εκτάσεις κατά τα τελευταία 21 έτη, είναι η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και εντός αυτής η πιο πυρόπληκτη Περιφερειακή Ενότητα είναι η ΠΕ Ηλείας. Σύμφωνα με τα στοιχεία, ενώ πανελλαδικά σε πληθυσμό ανά 100.000 κατοίκων αντιστοιχούν 12,7 δασικές πυρκαγιές, στην Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ανά 100.000 κατοίκους αντιστοιχούν 223,5 δασικές πυρκαγιές, ενώ στην Περιφερειακή Ενότητα Ηλείας ανά 100.000 κατοίκους αντιστοιχούν 369,9 δασικές πυρκαγιές.